Volvo Amazon 122 S

Vijf jaar lang ging Paul Lups uit Voorthuizen elke zaterdag naar Kootwijkerbroek om te werken aan zijn Volvo Amazon 122 S uit 1963. Hoewel hij de auto in 1988 al in zijn bezit had, was een volledige restauratie er nog niet van gekomen. Nu blinkt de auto als nooit tevoren en vertelt de eigenaar trots het verhaal over zijn Volvo-liefde.

Maar eerst de foto voor in de krant. Paul kruipt achter het stuur van zijn witte Volvo. De oldtimer staat nog in de garage van de buurman. Om het voertuig zo mooi mogelijk op de foto te krijgen, moet hij toch even buiten worden gezet. Voorzichtig draait Paul het sleuteltje om, maar er wordt geen contact gemaakt. Een aantal keren herhaalt hij de handeling, zonder succes. Uiteindelijk duwt hij de auto naar buiten. ,,Dat doet hij anders nooit.’’ En wanneer de fotograaf wegloopt en Paul het weer probeert, begint de motor te ronken. ,,Gelukkig toch nog het bewijs dat de auto het echt doet.’’

Het begon allemaal in 1985 toen Paul en Trudi naar een optocht keken van oldtimers op koninginnedag. Altijd al was Paul gek op oude auto’s. ,,In de optocht reed een lichtlbauwe Volvo Amazon en we waren meteen verkocht. Volvo trok altijd al onze aandacht, maar deze Amazon vonden we echt ontzettend mooi.’’ Internet was er in die tijd nog niet dus werden de kranten nageplozen. Een vriend van hen die van de liefde voor de auto afwist, belde een paar maanden later ’s avonds laat met de verheugende mededeling dat hij een Volvo Amazon 122S gevonden had. ,,De auto was niet in perfecte staat, dus moest ik een paar kleinigheden onder handen nemen. De rest zou later wel komen.’’

Elke dag reed Paul met zijn oldtimer naar het werk, hoewel een aantal mensen in zijn omgeving dit jammer vond van de auto. ,,Het is een gebruiksvoorwerp, dus gebruik ik het ook. Een auto moet ertegen kunnen om buiten te rijden door weer en wind. Het is niet de bedoeling om zoiets moois hele dagen in de garage te laten staan. We hebben ook eens meegemaakt op een oldtimershow dat de lucht erg donker werd. Een man met een mooie, oude auto pakte zijn spullen bij elkaar en reed weg. Hij wilde voor de regen thuis zijn, zodat de auto niet nat zou worden.’’

De auto werd door meer mensen opgemerkt en steeds vaker ging bij Paul de telefoon met de vraag of hij de Volvo ook verhuurde op trouwdagen. ,,Het is een witte auto en een vierdeurs, dat viel erg in de smaak bij toekomstige bruiden en bruidegommen. De auto reed het hele land door om stelletjes te vervoeren. Ik ging altijd zelf mee als chauffeur. Het is natuurlijk een geweldig speciale dag om van zo dichtbij mee te maken. Alle mensen zijn vrolijk, hebben mooie kleren aan en willen dat alles goed verloopt. Om mezelf dienstbaar te maken, hielp ik dan regelmatig de fotograaf. Bijvoorbeeld om een statief of tassen te versjouwen en dat soort dingen.’’

Toch werd de staat van de auto er niet beter op. ,,Vijf jaar geleden heb ik besloten dat ik de Volvo volledig zou restaureren. Omdat ik zelf geen schuur of garage heb, moest ik op zoek naar een werkplek. Deze had een buurman van mij redelijk snel gevonden in Kootwijkerbroek.’’ Op een vrijdagavond bracht Paul de auto naar de grote hal in Kootwijkerbroek. De volgende dag liet hij aan zijn vrouw Trudi zien waar de auto de komende tijd zou staan. ,,Terwijl we naar de hal liepen, kwam de boerin het erf oplopen. Nu bleek dat ik haar al kende van een cursus Engels die wij een jaar geleden hadden gevolgd maar ik wist niet dat ze hier woonde. De klik die er toen was, was er nu weer.’’

Vol goede zin ging Paul elke zaterdag naar Kootwijkerbroek om aan zijn auto te sleutelen. Dit wel eens tot ongenoegen van zijn vrouw. ,,Ik ben ook gek van de auto, dat scheelt. Op een gegeven moment wen je er ook aan dat je man elke zaterdag weg is. Nu zal ik wel weer moeten wennen aan zijn aanwezigheid’’, lacht Trudi. Toch ging Paul altijd met veel plezier naar Kootwijkerbroek. ,,Het was altijd ontzettend gezellig. Ook werd ik er goed verzorgd. Ik hoefde niets van huis mee te nemen, koffie en broodjes werden altijd geserveerd. Zelfs wanneer de boer (Gert) en boerin (Riet) zelf niet thuis waren, stond alles voor me klaar.’’ De hele auto en motor werden volledig uit elkaar gehaald. De bruikbare onderdelen werden opgeknapt en de onbruikbare vervangen door nieuwe materialen. ,,Het is niet moeilijk om aan onderdelen van de Volvo Amazon te komen. Op internet is van alles te vinden en ook in Barneveld bij Dries Bakkenes zijn alle onderdelen te koop. Het was wel erg prettig dat zo dichtbij de spullen verkrijgbaar waren. Als ik iets nodig had, reed ik zo even heen en weer om te kijken of het in Barneveld verkrijgbaar was.’’

Toch is niet de hele restauratie even voorspoedig gegaan. ,,De stoelen moesten opnieuw bekleed worden met skyleer. Op het internet kwam ik een advertentie tegen van iemand die het voor een redelijke prijs wilde doen. Ik maakte een afspraak met hem en het voelde allemaal goed.’’ Maar de afspraken die Paul maakte, werden negen van de tien keer niet nagekomen. ,,Het was een drama om afspraken te maken. Dan zou iets in het weekend klaar zijn, dan gingen we langs en was de man niet thuis. Daar word je wel goed gek van. Gelukkig had ik het niet alle minuut nodig en de kwaliteit is prima. Dat maakte een hoop goed.’’

Uiteindelijk was de auto klaar in de week van de oldtimerrit in Voorthuizen, Senioren voor Senioren. ,,Het was ook mijn streven om de auto rond die tijd klaar te hebben. Het was geweldig om mee te doen. Ik kreeg veel complimentjes van bezoekers, dat maakte me best trots. En nu val ik vast in een zwart gat, met zoveel vrije tijd’’, lacht Paul.

Met vriendelijke groet, Paul

Volvo Amazon 122 S

Contactgegevens: Telefoon 0639-778600 Postadres: Brahmslaan 5, 3781 TN, Voorthuizen